Aantal foto’s van onze groep etentjes
“Zijt get daar nog ni beu?”
Het is al even geleden dat ik hier nog iets geschreven heb, dat komt enerzijds omdat ik een hekel heb aan teksten schrijven en anderzijds omdat alles gewoon goed gaat. Maar vooral dat eerste natuurlijk.
Ondertussen zit ik hier al meer dan drie maanden en dus kreeg ik de afgelopen dagen verschillende keren de vraag of ik het hier nog niet beu was. Awel neen, ik ben het hier nog niet beu. Tijdens de week werk ik aan een - voor mij dan toch - fascinerend project met fantastische mensen om me heen; in het weekend wordt er zo hard gefeest dat er een voltallige week nodig is om alles goed te beseffen; en tussendoor etentjes, films kijken en coole plaatsen ontdekken. Serieus, ik denk niet dat ik dit leven ooit zou beu worden.
Langs de andere kant zie ik er wel enorm naar uit om bij een goeie Belgische pint een hele avond zo plat mogelijk vloms te klappen, en dan nog het liefst in m’n geliefd jeugdhuis natuurlijk! Of een pak fritten te gaan eten. Of mij gewoon op een alledaagse “werkdag” te laten verwennen door hotel mama.
Mijn internationale vriendjes zullen zonder twijfel kunnen bevestigen dat ik met trots praat over vrienden, familie, school en soms ook over België. Ik heb het hier naar m’n zin, maar ik ben absoluut nog niet vergeten waar ik vandaan kom. Humbeek stad meneer, van aan de goeie kant van ‘t water dan nog wel!
De laatste loodjes?
Vandaag kreeg ik de uitslag van vorige semester en hadden we een belangrijk gesprek met ibiz, het bedrijf waarvoor onze groep een project gaat maken. Net voor dat je die uw score te zien krijgt heb ik altijd even kippenvel moment maar gelukkig staat het verwachte resultaat er. Met trots kan ik zeggen dat ik op alles geslaagd ben! Nu nog deze buitenlandse ervaring tot een goed eind brengen en de bachelor New Media & Communication Technology is binnen!
Het belangrijkste wat ik hier in Kopenhagen ga doen is - natuurlijk - mijn project en dat is vandaag al heel wat concreter geworden. We werken voor een non-profit organisatie dat bedrijven moet overtuigen om over te stappen naar computer gestuurde systemen. Ze ontwikkelden bijvoorbeeld de Deense standaard voor facturen. Alle facturen in Denemarken moeten verplicht digitaal via deze standaard opgesteld worden.
De focus voor onze bijdrage binnen dit bedrijf ligt bij Cloud Computing. We onderzoeken welke concrete voordelen dit biedt voor kmo’s. Tegen het einde van deze semester moeten we kunnen uitleggen aan een kmo uit de bouw- of productiesector wat Cloud Computing voor hen betekent.
Er is al veel soortgelijk onderzoek gebeurd maar steeds op een heel theoretische manier. Wij willen ons onderscheiden door een heel praktische handleiding op te stellen hoe bedrijven de technologie moeten gebruiken. Hoe zetten ze hun gegevens om naar een nieuwe Cloud omgeving? Kan ik mijn softwareproducten laten samenwerken? Waarom zouden ze dat doen? Hoeveel gaat hun dat kosten? Wat zijn de grootste drempels om over te stappen naar “de cloud”? …
De eerste stap is een aantal bedrijven zoeken, heel hun proces bekijken en uitmaken wat er simpeler kan door software. De volgende stap is om uit te maken wat Cloud Computing daarin kan betekenen. We moeten bekijken hoe we Cloud Computing in die context definiëren, misschien praat je beter - in sommige omstandigheden - over webtoepassing, internettoepassing of simpelweg “een website waar je uw facturen kan beheren”.
Ik ben opgeleid om een product te ontwikkelen en het is dus de eerste keer dat ik dit soort project doe, maar het is ongetwijfeld enorm boeiend!
Alle tips & tricks zijn altijd welkom :-)
Onze groep!
(meer foto’s met de pijltjes links en rechts)
“Attitude test. Group work.” ofwel het saaie gedeelte om te leren samenwerken
Oh maar ik woon maar in een klein stadje, maar 5 miljoen mensen
Alles nieuw
Nieuw geld, nieuw transport-systeem, nieuwe taal, nieuwe mensen en nieuwe regels, de eerste dagen waren niet simpel. Maar ik heb een “buddy”, goeie leraars, al een hoop vrienden en een gastgezin dat me de eerste dag direct een rondleiding gaf in Ballerup, Kopenhagen.
De eerste dag op de campus was er direct eentje van korte duur, de introductie dat op een uurtje was afgerond gaf niet veel meer uitleg over wat ik me kon verwachten. Dat hebben ze gelukkig in de loop van de week helemaal goed gemaakt.
Het is niet duidelijk op deze foto - camera van men gsm is niet top - maar men naam stond op het bord tijdens de introductie omdat ik een nieuw project mocht/moest kiezen.
Direct na de introductie trok ik naar de stad, naar hét Kopenhagen. Twintig minuutjes en ik zat in de kern van deze miljoenenstad. Het eerste waar ik automatisch naartoe getrokken werd was het Hard Rock Café! Een klassieker met hoge prijzen maar wonderschone muziek en atmosfeer. Ik had geluk, het was happy hour, twee halve liters Carlsberg voor 58 DKK (7,8euro). Batje!
Daarna een snelle hap in Burger King en ik was klaar voor een stevige wandeltocht in Strøget, de Meir van Kopenhagen. Overweldigd door het aantal winkels al snel verloren gelopen, een echte toeristen uitstap dus. Uiteindelijk in een Ierse pub aan het station terecht gekomen. Maar één pintje want onlangs de leuke band en plezante zatte mensen is alleen op café gaan geen aanrader. Thuis gekomen zag ik op facebook dat er werd afgesproken om samen weg te gaan naar een all-in party. Shit, eerste feestje gemist.
’s Zaterdags heb ik dan maar op facebook gevraagd of iemand terug het stad wou intrekken om elkaar wat te leren kennen. Uiteindelijk zijn we met twaalf mensen - van vijf verschillende nationaliteiten - op café gegaan. Best wel raar om alleen met onbekende mensen ene te gaan drinken. Maar eenmaal we binnen in de warmte zaten en het eerste pint naar binnen was gewerkt werd iedereen veel losser en leerde ik super leuke mensen kennen!
Aangezien er twee mensen niet in Kopenhagen geraakt zijn van men oorspronkelijke projectgroep heb ik er een andere gekozen. Samen met een mondige Duitse, een Chinese en twee Taiwanezen ga ik een semester rond e-business werken. Het is nog vaag over wat we juist gaan doen voor het bedrijf maar dat zal wel snel veranderen eenmaal we ze ontmoet hebben.
De hitsige Heidi en ik hebben duidelijk dezelfde cultuur en gewoontes. De samenwerking met de andere is zeker een uitdaging, maar daarvoor zijn we hier! We worden hier ook grondig in bijgestaan door de docenten die ons de eerste week niets anders hebben laten doen dan teambuilding oefenen. De ene oefening al wat plezanter als de andere.
Om de kosten en de calorieën wat te drukken ben ik ook aan het koken geslagen. Dat lukt tot nu toe met vallen en opstaan (lees als: het valt onder “eten”).
Maar het staat iig al vast dat ik hier iets ga bijleren!
Cya!
